Το πρωινό ΔΕΝ είναι το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας

Όλοι ξέρουμε το ρητό του σοφού λαού “Το πρωί φάε σα βασιλιάς, το μεσημέρι σαν άρχοντας και το βράδυ σα ζητιάνος”. Παρόλα αυτά, επειδή μας αρέσει να αμφισβητούμε πράγματα και καταστάσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για διατροφικά ζητήματα, θα επανεξετάσουμε τη σημαντικότητα του πρωινού στη ζωή μας και τα οφέλη του.

Είναι αλήθεια πως δεν είναι και λίγες οι έρευνες που εκθιάζουν τα οφέλη του πρωινού στην υγεία μας. Για παράδειγμα, λένε πως γενικά βοηθάει στην καλή καρδιαγγειακή υγεία, πως τα παιδιά που δεν το παραλείπουν πάνε καλύτερα στο σχολείο, κλπ. Όμως ρίχνοντας μία δεύτερη ματιά στις έρευνες αυτές, παρατηρούμε πως βασίζονται κυρίως στην παρατήρηση, που σημαίνει ότι δεν εφαρμόστηκαν συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες σε ελεγχόμενο test group για να γίνουν. Απλώς παρατηρούν έτοιμα δεδομένα που έχουν και με αυτά προσπαθούν να εξάγουν συμπεράσματα χρησιμοποιώντας τη στατιστική επιστήμη (με την οποία παρεπιπτόντως σε λάθος χέρια μπορεί να γίνουν τεράστιες παραπλανήσεις).

Ο συσχετισμός δεν ισοδυναμεί με αιτιότητα. Γίνεται δηλαδή ένα είδος συσχετισμού του πρωινού με την απόδοση στο σχολείο. Κάτι τέτοιο όμως είναι υπερβολικά πολύπλευρο διότι εξαρτάται από ένα μεγάλο αριθμό μεταβλητών. Θα μπορούσε για παράδειγμα τα παιδιά που τα πήγανε καλύτερα στο σχολείο και τρώγανε πρωινό να προέρχονται κυρίως από οικογένειες υψηλής οικονομικής άνεσης.

Αν δεν έχουμε ένα απολύτως ελεγχόμενο περιβάλλον στα πλαίσια οποιασδήποτε έρευνας, είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε εάν μόνο ένα πράγμα είναι η αιτία των αποτελεσμάτων που καταλήξαμε. Και πως δεν επηρεάστηκε το αποτέλεσμά μας και από άλλους παράγοντες ή συνδυασμό αυτών. Για αυτό και είναι πολύ δύσκολο να βγάλουμε συμπεράσματα πάνω στο τι είναι σωστό για καλύτερη υγεία στο ανθρώπινο σώμα (λόγω της πολυπλοκότητάς του).

Ένα κατάλοιπο από παλαιότερες και ξεπερασμένες έρευνες είναι ο μύθος του ότι τρώγοντας πολλά και μικρά γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας επιταχύνεται ο μεταβολισμός. Με τον καιρό, αυτό το πιστεύω εξελίχθηκε στο ότι το πρωινό είναι η βάση κάθε υγιεινής διατροφής. H υπόθεση που κάνουμε είναι πως εάν κοιμάται κάποιος για 8 ολόκληρες ώρες τη νύχτα, αυτό σημαίνει 8 ώρες νηστείας και συνεπώς ο οργανισμός δεν έχει την απαραίτητη ενέργεια να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητά του όταν ξυπνήσει. Έχει ανάγκη από γλυκόζη, την κύρια πηγή ενέργειάς του και άλλων θρεπτικών συστατικών. Όμως, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν στοιχεία για να στηρίξουν αυτό το επιχείρημα.

Είτε καταναλώνοντας 3 γεύματα είτε 6, έρευνα στο British Journal of Nutrition έδειξε πως παρόλο που εκ πρώτης όψης μοιάζει να υπάρχει μία αύξηση στο μεταβολισμό έπειτα από κάθε γεύμα, η συνολική καύση δεν αλλάζει. Κάτι τέτοιο ισχύει δεδομένου ότι το ίδιο άτομο καταναλώνει τις ίδιες θερμίδες και τα ίδια θρεπτικά συστατικά (τρόφιμα δηλαδή). Είτε ληφθούν 2 είτε 3 είτε 6 γεύματα, ο μεταβολικός ρυθμός κατά μέσο όρο θα είναι ο ίδιος στο τέλος της ημέρας.

Όσον αφορά την ώρα που θα καταναλωθεί ένα γεύμα, έρευνα που δημοσιεύθηκε στην American Journal of Clinical Nutrition  με διάρκεια 16 εβδομάδες χαρακτήρισε την ύπαρξη ή όχι πρωινού μη σημαντική για τη μείωση βάρους.

Άλλες έρευνες που υποστήριξαν στο παρελθόν πως η παράλειψη του πρωινού μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της γνωστικής λειτουργίας και του μεταβολισμό επίσης δεν είχαν δίκιο λόγω του ότι βασίστηκαν σε παρατήρηση την οποία “επαλήθευσαν” στατιστικά. Μάλιστα, τελικώς φαίνεται πως η νηστεία για μικρές περιόδους δεν έχει αρνητική επίδραση στις γνωστικές λειτουργίες και μάλιστα μπορεί να αυξήσει το μεταβολισμό λόγω της απελευθέρωσης ουσιών που ονομάζονται κατεχολαμίνες (περιλαμβάνουν τις ορμόνες αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη).

Επιπλέον, φαίνεται πως η περιοδική νηστεία (το να τρως για παράδειγμα μέσα σε μία μικρή περίοδο της ημέρας μονάχα, από τις 12:00 μέχρι τις 20:00) έχει κάποια πλεονεκτήματα που η κοινή γνώμη δε γνωρίζει και η βιομηχανία των τροφίμων δε θα ήθελε να μαθευτούν. Δεν πεινάς συνεχώς και συνεπώς έχεις πολύ λιγότερες πιθανότητες να ξεφύγεις και να φας περισσότερο όταν δε χρειάζεται. Αρκεί φυσικά να υπάρχει μία μικρή περίοδος προσαρμογής μία με δύο εβδομάδες.

Η ορμόνη γκρελίνη (βοηθά στην αύξηση της όρεξης) παράγεται στο στομάχι και είναι αυτή που σε κάνει να θες να τρως κάθε μέρα την ίδιες ώρες που είσαι συνηθισμένος να τρως. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι από εσάς που τρώτε πάνω από 3 γεύματα έχετε παρατηρήσει ότι πεινάτε κοντά στην ώρα που είναι να φάτε.

Σε αυτό το άρθρο λοιπόν δε σας συμβουλεύω να κόψετε το πρωινό απλά να μην έχετε τύψεις σε περίπτωση που δεν έχετε όρεξη για πρωινό. Αν πάλι διαβάζοντας αυτά θέλετε να δοκιμάσετε να το κόψετε που ξέρετε ίσως τα αποτελέσματα να σας εκπλήξουν, απλά πειραματιστείτε.

Smith KJ, Gall SL, McNaughton SA, Blizzard L, Dwyer T, Venn AJ. Skipping breakfast: longitudinal associations with cardiometabolic risk factors in the Childhood Determinants of Adult Health Study. Am J Clin Nutr. 2010 Dec;92(6):1316-25. doi: 10.3945/ajcn.2010.30101.

Sweeney NM1, Horishita N. The breakfast-eating habits of inner city high school students. J Sch Nurs. 2005 Apr;21(2):100-5.

Cameron JD, Cyr MJ, Doucet E. Increased meal frequency does not promote greater weight loss in subjects who were prescribed an 8-week equi-energetic energy-restricted diet.Br J Nutr. 2010 Apr;103(8):1098-101. doi: 10.1017/S0007114509992984.

Wolfram G, Kirchgessner M, Müller HL, Hollomey S. [Thermogenesis in humans after varying meal time frequency]. Ann Nutr Metab. 1987;31(2):88-97.

Cameron JD, Cyr MJ, Doucet E. Increased meal frequency does not promote greater weight loss in subjects who were prescribed an 8-week equi-energetic energy-restricted diet. Br J Nutr. 2010 Apr;103(8):1098-101. doi: 10.1017/S0007114509992984.

Emily J Dhurandhar, John Dawson, Amy Alcorn, Lesli H Larsen, Elizabeth A Thomas, Michelle Cardel, Ashley C Bourland, Arne Astrup, Marie-Pierre St-Onge, James O Hill, 

Caroline M Apovian, James M Shikany, and David B Allison. The effectiveness of breakfast recommendations on weight loss: a randomized controlled trial. doi: 10.3945/​ajcn.114.089573

Schlundt DG, Hill JO, Sbrocco T, Pope-Cordle J, Sharp T. The role of breakfast in the treatment of obesity: a randomized clinical trial. Am J Clin Nutr. 1992 Mar;55(3):645-51.

Adam GE, Kellogg MD, Nindl BC, Kramer FM. A double-blind, placebo-controlled test of 2 d of calorie deprivation: effects on cognition, activity, sleep, and interstitial glucose concentrations. Lieberman HR, Caruso CM, Niro PJ, Am J Clin Nutr. 2008 Sep;88(3):667-76.

Mansell PI1, Fellows IW, Macdonald IA. Enhanced thermogenic response to epinephrine after 48-h starvation in humans. Am J Physiol. 1990 Jan;258(1 Pt 2):R87-93.

Owen OE, Reichard GA Jr, Patel MS, Boden G. Energy metabolism in feasting and fasting. Adv Exp Med Biol. 1979;111:169-88.

Levitsky DA, Pacanowski CR. Effect of skipping breakfast on subsequent energy intake. Physiol Behav. 2013 Jul 2;119:9-16. doi: 10.1016/j.physbeh.2013.05.006.

Πρωτεΐνη χωρίς μέτρο: Κίνδυνος θάνατος

Σαν καλός υποστηρικτής της μεσογειακής διατροφής πάντα χαίρομαι όταν βγαίνουν στη φόρα μελέτες οι οποίες μας δείχνουν ότι οι υψηλά πρωτεϊνικές τροφές είναι υπερεκτιμιμένες στις μέρες μας.

Οι διαφόρων ειδών πρωτεϊνικές δίαιτες που κάποτε ήταν περισσότερο εργαλεία αδυνατίσματος (δίαιτα Atkins) και σήμερα τείνουν να γίνουν πρότυπα υγιεινής διατροφής (δίαιτα Paleo) έχουν μπει καλά πια στη ζωή μας και οι περισσότεροι πλέον από εμάς θεωρούν ότι όσο περισσότερη πρωτεΐνη τρώμε τόσο το καλύτερο.

 

Είναι όμως έτσι;

Θα σας παρουσιάσω μία πολύ φρέσκια έρευνα λοιπόν που έγινε το Μάρτιο του 2014 όπου πήραν μέρος περισσότεροι από 6300 ενήλικοι άνω των 50 ετών. Ο στόχος της έρευνας ήταν να δούμε πως επηρεάζει τη μακροζωία μία δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες (κάτω από 10% των συνολικών θερμίδων), μία μεσαίας περιεκτικότητας (10-19%) και μία υψηλής (πάνω από 20%).

Επρόκειτο για μία τυπική αμερικανική διατροφή με τα 2/3 των πρωτείνών να προέρχονται από ζωικές πηγές είτε είναι κάποιο είδος κρέας είτε τα πολυτιμότατα γαλακτοκομικά.

Τι έδειξαν λοιπόν τα αποτελέσματα; 

Οι μεσήλικες ηλικίας 50-65 ετών που καταναλώσανε υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη δίαιτα (>20%) είχαν 4 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από κάποιο είδος καρκίνου για τα επόμενα 18 χρόνια (δηλαδή όσο έχει και ένας καπνιστής)!

Επιπλέον ήταν 75% πιθανότερο να πεθάνουν από οποιαδήποτε άλλη αιτία ΚΑΙ 5 φορές πιθανότερο λόγω διαβήτη!!

Ακόμα και τα άτομα που καταναλώσανε μεσαίας περιεκτικότητας (10-19%) σε πρωτεΐνη δίαιτα ήταν 3 φορές πιο πιθανό να πεθάνουν από καρκίνο!

Μία μείωση πρόσληψης πρωτεϊνών σε 9-10% των συνολικών θερμίδων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου από φυσικά αίτια κατά 21%.

Να σημειωθεί ότι η πρόσληψη ενός 20% των ημερησίων θερμίδων σε πρωτεΐνες είναι χαμηλό για ένα μεγάλο μέρος του δυτικού πληθυσμού που πιστεύει ότι τρώγοντας περισσότερες πρωτεϊνικές τροφές ευνοείται σε σύγκριση με τους "κακούς" υδατάνθρακες που μπορούν να προκαλέσουν διαβήτη.

Παρόλα αυτά βλέπουμε ότι μία διατροφή με πολλές πρωτεΐνες μπορεί η ίδια να αυξήσει τον κίνδυνο διαβήτη.

Είναι πολύ σημαντικό να πούμε ότι για την ώρα μιλάμε γενικά για πρωτεΐνες ανεξαρτήτου πηγής. 

Όταν λάβανε λοιπόν υπόψη οι ερευνητές το είδος της πηγής της πρωτεΐνης, τα πράματα αλλάξανε αφού η πιθανότητα θανάτου μειώθηκε σημαντικά (αν και έμεινε αυξημένη) όταν κοίταξαν τι συμβαίνει όταν οι πρωτεΐνες είναι αν και σε μεγάλη περιεκτικότητα, προερχόμενες από φυτικές πηγές. 

Με άλλα λόγια, μία διατροφή πλούσια σε φυτικές τροφές ακόμα και αν είναι σχετικά πλούσια σε πρωτεΐνη δεν παρουσιάζει τα ίδια προβλήματα με την διατροφή πλούσια σε ζωικές πρωτεΐνες. 

Η πλειοψηφία μας καταναλώνουμε 2 και περισσότερες φορές ακόμα την πρωτεΐνη που θα έπρεπε και κυρίως από ζωικά τρόφιμα. 

ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν πρέπει να υπερβάλλουμε με τη μείωση της πρωτεΐνης αφού πέφτοντας κάτω από τα 0,8 γραμμάρια ανά κιλό σωματικού βάρους θα κινδυνέψουμε να βρεθούμε υποσιτισμένοι σε κατάσταση καταβολισμού.

Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας που πρέπει να πούμε είναι ότι τα άτομα άνω των 65 ετών που κατανάλωσαν την υψηλή περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη δίαιτα είχαν μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου και γενικά πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα.

Από την άλλη ανεξαρτήτως ηλικίας μία "πρωτεϊνική" διατροφή φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη 5 φορές!

Προηγούμενες μελέτες σε ποντίκια έχουν συνδέσει και την υψηλή περιεκτικότητα πρωτεΐνης με αύξηση πιθανότητας θανάτου ή όγκων στο στήθος και μελάνωμα, αλλά και, όταν πρόκειται για προχωρημένες ηλικίες, με μείωση της θνησιμότητας.

Ποτέ πριν δεν είχε συσχετιστεί η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες με τη θνησιμότητα.

Μία άλλη έρευνα που έγινε σε 8461 άτομα χωρίς νεφρική ανεπάρκεια έδειξε ότι η πρόσληψη πρωτεΐνης σε επίπεδα 1,2 γραμμάρια ανά κιλό σωματικού βάρους συσχετίζεται με καρδιοπάθειες.

Από την άλλη δε βρέθηκε συσχετισμός μίας τέτοιας περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη με νεφρική ανεπάρκεια που συμβαίνει σταδιακά.

1,2 γραμμάρια ανά κιλό βάρους για έναν μέσο άντρα 70kg με θερμιδικές ανάγκες 2500 kcal σημαίνει μία περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη ισοδυναμεί με 13,5% περίπου. Δηλαδή σύμφωνα με την προηγούμενη έρευνα βρισκόμαστε σε μία μεσαία περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη διατροφή.

Να σημειωθεί ότι τα λιπαρά και οι υδατάνθρακες δε λήφθηκαν υπόψη σε αυτή την έρευνα ή τουλάχιστον όπως αναφέρανε οι ερευνητές δε φάνηκαν να επηρεάζουν σημαντικά τη θνησιμότητα. 

Θέλετε να ζήσετε περισσότερο; Οι ερευνητές προτείνουν να μειώσετε την πρωτεϊνική σας πρόσληψη κυρίως από ζωικά προϊόντα αν είστε μεσήλικας αλλά αν είστε άνω των 65 αυξήστε την πρωτεΐνη!

Κατά τη γνώμη μου.. Απλά αντί να κάθεστε να μετράτε ποσοστά και θερμίδες πριν φάτε, ακολουθήστε την απλή και λιτή διατροφή των παππούδων μας που καταναλώνανε κρέας ιδανικά κάποια σαββατοκύριακα και στις γιορτές και η κύρια διατροφή τους περιελάμβανε λαχανικά, όσπρια, φρούτα, δημητριακά και ελαιόλαδο. 

Μη ξεχνάτε και κανέναν ξηρό καρπό! 

Δε χρειάζεται να συνοδεύουμε τα πάντα με κρεατικό (συμπεριλαμβανομένων του ζαμπόν είτε είναι από χοιρινό είτε από γαλοπούλα) και γαλακτοκομικό (συμπεριλαμβανομένου του τυριού).

Πάντα πρέπει να έχουμε ένα μέτρο.

Αα ναι... ξέχασα μέχρι τα 65 οι συμβουλές... Καλά για τους μικρότερους θα ακολουθήσουν κι άλλα σχετικά άρθρα οπότε βλέπουμε..

http://www.sciencedaily.com/releases/2014/03/140304125639.htm

http://www.forbes.com/sites/alicegwalton/2014/03/04/the-protein-puzzle-meat-and-dairy-may-significantly-increase-cancer-risk/

Morgan E. Levine, Jorge A. Suarez, Sebastian Brandhorst, Priya Balasubramanian, Chia-Wei Cheng, Federica Madia, Luigi Fontana, Mario G. Mirisola, Jaime Guevara-Aguirre, Junxiang Wan, Giuseppe Passarino, Brian K. Kennedy, Min Wei, Pinchas Cohen, Eileen M. Crimmins, Valter D. Longo. Low Protein Intake Is Associated with a Major Reduction in IGF-1, Cancer, and Overall Mortality in the 65 and Younger but Not Older Population. Cell Metabolism, 2014; 

19 (3): 407-417 DOI: 10.1016/j.cmet.2014.02.006

Nynke Halbesma, Stephan J.L. Bakker, Desiree F. Jansen, Ronald P. Stolk, Dick De Zeeuw, Paul E. De Jong, Ronald T. Gansevoort. 

High Protein Intake Associates with Cardiovascular Events but not with Loss of Renal Function.

J Am Soc Nephrol. Aug 2009; 20(8): 1797–1804. doi:  10.1681/ASN.2008060649 PMCID: PMC2723984

Πως δουλεύει το σύστημα

Νομίζω ένα καλό βίντεο το οποίο μας δείχνει πως φτάνουν τα ζωικά προϊόντα στο πιάτο μας τελικά στις όσο γίνεται χαμηλότερες δυνατές τιμές...

Δε το ανεβάζω για σας μιλήσω περί δικαιωμάτων ζώων όπως θα έκανε ένας vegan αλλά γιατί θεωρώ αδιανόητο να πάμε στο σούπερ μάρκετ να αγοράσουμε την τροφή μας και να έχουμε ξεχάσει εντελώς από που προερχεται αυτή!

Φυσικά όπως έχουμε ξαναπεί οφείλουμαι να τρώμε ζωικά προϊόντα με μέτρο για λόγους υγείας αλλά και για να μειώσουμε όσο γίνεται αυτήν την εκμετάλλευση των ζώων σαν εντελώς άψυχα όντα...

Απολαύστε:

http://myscienceacademy.org/2013/08/19/without-saying-a-word-this-6-minute-short-film-will-make-you-speechless/

Ο μύθος των πολλών γευμάτων

Είναι πιστεύω καιρός να μιλήσουμε για το κατά πόσον τα 5-6 μικρά γεύματα την ημέρα είναι καλύτερα για την υγεία μας αλλά κυρίως για να χάσουμε κιλά σε σύγκριση με τα 3 γεύματα τη μέρα.

Όπως όλοι γνωρίζετε τα 5-6 γεύματα είναι της μόδας στις μέρες μας και έχουν διαδοθεί από τους διαιτολόγους σαν έναν καλό τρόπο να ρυθμίσουμε το ζάχαρο στο αίμα μας, άρα να αποφύγουμε τις απότομες αυξομειώσεις της ινσουλίνης που θα μας κάνει να πεινάσουμε τρελά και να φάμε υπερβολικά.

Επίσης ένας άλλος ισχυρισμός υπέρ των πολλών μικρών γευμάτων είναι ότι αυξάνουν το μεταβολισμό μας, αφού για να καούν χρειάζεται ο οργανισμός μας να τα χωνέψει και άρα να καταναλώσει θερμίδες.
Επίσης λέγεται ότι χάρη στα πολλά γεύματα αποφεύγεται η καύση μυικής μάζας και ευνοείται η καύση του λίπους. Αυτά είναι κάποια βασικά υπέρ.

Παρόλο τους ισχυρισμούς πολλών "ειδικών", οι οποίοι προτείνουν με διάφορους τρόπους την κατανάλωση πολλών μικρών γευμάτων, η πραγματικότητα είναι ότι κάποιος που λαμβάνει τις ίδιες θερμίδες είτε τρώει 2 είτε 3 είτε 6 γεύματα θα πάρει βάρος και στις 3 περιπτώσεις αν αυτές οι θερμίδες είναι περισσότερες από όσες έχει ανάγκη.

Φυσικά αυτό δεν το λέω εγώ από μόνος μου αλλά ένα πλήθος ερευνών, κάποιες από αυτές σας τις παραθέτω:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8399092
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8172872
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9155494
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19943985

Σύμφωνα με τα παραπάνω δεν είναι πουθενά αποδεδειγμένο ότι τα πολλά γεύματα όντως έχουν τα προαναφερόμενα οφέλη αφού οι έρευνες είναι κατά κύριο λόγο ουδέτερες ή αντίθετες.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο για κάποιους τα πολλά γεύματα ίσως να μπορούν να ρυθμίσουν την όρεξή τους, άλλο τόσο αλλά και περισσότερο για άλλους τα πολλά γεύματα θα οδηγήσουν στην αύξηση λίπους αφού πολλοί δε μπορούν να ελέγξουν εύκολα τον εαυτό τους.

Περισσότερα γεύματα λοιπόν = Περισσότερες πιθανότητες να φάμε περισσότερο

Τα πολλά γεύματα την ημέρα είτε είναι καλύτερα από τα λίγα είτε όχι έχουν σίγουρα υπερεκτιμηθεί και αυτό φαίνεται αν κάποιος ψάξει για πληροφορίες στο ίντερνετ και σε περιοδικά όπως για παράδειγμα: http://www.vita.gr/html/ent/775/ent.13775.asp 

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές των 3 γευμάτων, είναι μύθος ότι οι πρόγονοι μας τρώγανε πολλά γεύματα τη μέρα. Στην πραγματικότητα τρώγανε 2 ακόμα και 1 φορά την ημέρα και μάλιστα πολλές φορές δεν είχαν καν να φάνε.
Τρώγοντας σήμερα πολλά γεύματα την ημέρα κάνει τον οργανισμό να συνηθίζει να καίει τα ζάχαρα των γευμάτων αυτών στη θέση του λίπους που θα μπορούσε να καίει μέχρι την κατανάλωση του επόμενου γεύματος. (Φυσικά κάτι τέτοιο έχει να κάνει με το πόσες θερμίδες περιέχει το κάθε γεύμα).
Υποστηρίζουν ότι ο μηχανισμός του οργανισμού μας να καίει λίπος αποδυναμώνεται με τα συχνά γεύματα.

Επίσης υποστηρίζουν ότι είμαστε ότι κάνουμε. Δηλαδή τρώγοντας πολλά γεύματα την ημέρα, ο οργανισμός μας συνηθίζει σε αυτό, με αποτέλεσμα να πεινάει τις συγκεκριμένες ώρες που είναι το προγραμματισμένο γεύμα. 
Κάτι τέτοιο εκτός του ότι δεν είναι πρακτικό, επίσης έχει αρνητική επίδραση στη διάθεσή μας, τα επίπεδα ενέργειας μας (άμεση συσχέτιση με το ζάχαρο στο αίμα), την ποιότητα του ύπνου μας και φυσικά στο πόσες φορές θα έχουμε επιθυμία για φαγητό, στην περίπτωση πάντα που δεν προλάβουμε να φάμε κάποιο γεύμα.

Οι μόνοι που βγαίνουν κερδισμένοι από τα πολλά γεύματα ίσως όχι τυχαία είναι οι διάφορες εταιρείες που πουλάνε "υγιεινά" και μη σνακ όπως ρυζογκοφρέτες, γαριδάκια, μπάρες δημητριακών, κλπ τονίζοντας πάντα τα "οφέλη" τους ακόμα και όταν δεν υπάρχουν (βλέπε τα γαριδάκια που σου βάζουν τη διατροφική πυραμίδα στη συσκευασία τους λέγοντας ότι αποτελούνται από τη βάση της).

Και τώρα θα σας πω το λόγο που πείστηκα εγώ ότι τα συχνά γεύματα ίσως δεν είναι και το ότι καλύτερο.
Πολύ απλά ο συσχετισμός των πάνω από 2-3 γεύματα τη μέρα με τον κίνδυνο καρκίνου παχέους εντέρου.
Ίσως είναι ένας από τους πολλούς λόγους που ο δυτικός τρόπος ζωής συμβάλλει στην εμφάνιση καρκίνου.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9631488
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1617629

Αα! Και για να μην ξεχάσω.. Ναι το φρούτο θεωρείται σνακ άρα γεύμα πράγμα που σημαίνει ότι ίσως είναι καλύτερο να το τρώτε μαζί με το πρωινό, μεσημεριανό ή και βραδινό φαγητό.
Μην ξεχνάμε τα φοβερά οφέλη στην υγεία μας που χαρίζει η κατανάλωση 5 και παραπάνω μερίδων λαχανικών και φρούτων ημερησίως.

Εξάλλου και οι αρχαίοι Έλληνες των οποίων ο τρόπος ζωής θεωρείται πρότυπο ειδικά αν τον συγκρίνουμε με των σύγχρονων κοινωνιών, τρώγανε λιτά και 3 γεύματα την ημέρα με κύρια τρόφιμά τους δημητριακά (σιτάρι, κριθάρι) το ελαιόλαδο, τα φρούτα, τα λαχανικά και τα όσπρια, το κρέας και το ψάρι (ανάλογα την οικονομική κατάσταση και το μέρος που έμεναν) και το κρασί (νερωμένο).

Προσωπικά είμαι υπέρ των 5-6 γευμάτων την ημέρα ΜΟΝΟ στην περίπτωση που το άτομο είναι ελλιποβαρές ή αθλητής (σοβαρός αθλητής, λόγω αυξημένων ενεργειακών αναγκών που ίσως δεν καλύπτονται με 3 γεύματα και μπορεί να οδηγήσουν στην ανεπιθύμητη μείωση σωματικού βάρους).

Μην ξεχνάμε ότι η υπερφαγία είναι επίσης αρνητική για την υγεία μας!

Μερικές συμβουλές λοιπόν:

1. Μην ξεχνάτε να πίνεται αρκετό νερό ανάμεσα στα γεύματα (τα 3 κατά προτίμηση). Μην ξεχνάμε ότι το αίσθημα της δίψας πολύ συχνά μπερδεύεται με αυτό της πείνας.
2. Όταν τρώτε, τρώτε αργά και απολαύστε το.
3. Τρώτε σαν κυριότερο γεύμα της ημέρας το μεσημεριανό.
4. Αποφύγετε τα γεύματα αργά το βράδυ αφού επηρεάζουν αρνητικά τον ύπνο.
5. Καταναλώνεται τρόφιμα ολικής αλέσεων, φρούτα και λαχανικά που περιέχουν φυτικές ίνες μαζί με τα γεύματα και συνδυάστε τα με καλό λίπος ώστε να διασπώνται αργά από τον οργανισμό και να μην σας επιτρέπουν να πεινάσετε.

Όσον αφορά τα πρωτεΐνούχα τρόφιμα (κρέας, κοτόπουλο) δε χρειάζονται και πολύ συχνά (1 φορά την εβδομάδα είναι υπεραρκετή). 

Αυτό το λέω επειδή επίσης η πρωτεΐνη μειώνει την όρεξη όταν υπάρχει στο γεύμα όμως επειδή και τα δημητριακά και όσπρια την περιέχουν δε χρειάζεται να λαμβάνεται υπόψη.

Το ψάρι προτείνεται 1-2 φορές την εβδομάδα λόγω των Ω-3 του.

http://www.webmd.com/diet/features/truth-about-6-meals-day-weight-loss
http://metavolismos.com/?p=744
http://muscleevo.net/six-small-meals-a-day/
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%
http://www.elephantjournal.com/2012/02/eat-six-times-a-day-the-dangers-of-frequent-eating/
http://www.wellsphere.com/general-medicine-article/meal-frequency-and-colon-cancer/495550

Μεταλλαγμένα Τρόφιμα - Μύθοι και Πραγματικότητα

Ακούστε κάποιες αλήθειες που ποτέ δε θα ακούσετε στην τηλεόραση σχετικά με τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα.

Αν και στα αγγλικά αξίζει να το δείτε...

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=M_ztZGbLEJ0

Μπορείτε να διαβάσετε και αυτό!

"Τρόφιμα: η μισή παγκόσμια παραγωγή πάει στα σκουπίδια – Νερό και υπερπληθυσμός".

http://www.econews.gr/2013/01/11/trofima-skoupidia-94386/

Ένας "κομπογιαννίτης"(;) γιατρός με διδακτορικό μιλάει για τον καρκίνο

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=CEebRsbv1AM#!

Για να μη παρεξηγούμαστε το κομπογιαννίτης είναι ειρωνικό...
Πρόκειται για μία εξαιρετική διάλεξη πολύ εναλλακτική από ένα άτομο ο οποίος είναι όντως γνώστης του αντικειμένου (χωρίς να είμαι τόσο σίγουρος για τον αν ισχύει το ίδιο στα διατροφικά θέματα) που αξίζει να ακούσετε όχι για να πειστείτε για κάτι αλλά για να ακούσετε μία εναλλακτική άποψη πάνω στο πονεμένο για πολλούς θέμα του καρκίνου.
Θα σας ευγνωμονούσα αν οποιοσδήποτε θέλει να κάνει κάποιο σχόλιο να δει όλο το βίντεο χωρίς να το κάνει "fast forward".

1 στους 2 άντρες μετά τα 55 θα αποκτήσει καρκίνο.
1 στις 3 γυναίκες.
Όλοι ξέρουμε ότι πρόκειται για μία μάστιγα...



Ποιά τα συμπτώματα που πρέπει να μας βάλουν σε σκέψεις ότι κάτι δε πάει καλά.

1. Απώλεια βάρους χωρίς λόγο
2. Απώλεια μυικής μάζας χωρίς λόγο
3. Απώλεια μαλλιών
4. Ξαφνικές αλλαγές στην εξωτερική εμφάνιση
5. Σοβαρά επεισόδια πόνου μη προσδιορισμένου
6. Απώλεια μνήμης
7. Αλλαγή στην προσωπικότητα
8. Αλλαγές στις κενώσεις ή ούρηση
9. Πληγή στο σώμα που δε θεραπεύεται
10. Έκκριση υγρών γενικά από το σώμα χωρίς λόγο
11. Όγκος, οζίδιο στο σώμα που μεγαλώνει και αλλάζει η υφή του, η διάμετρος, η επιφάνεια.
12. Δυσπεψία, δυσκολία στην κατάποση
13. Αλλαγή σε ελιά ή σπίλο στο σώμα
14. Επίμονος βήχας που δε φεύγει

Πρόληψη δεν είναι να κάνουμε τις εξετάσεις.

Οι περισσότεροι θάνατοι από τον καρκίνο μπορεί να προληφθούν πριν ακόμα ο καρκίνος βρεθεί (με αυτά τα συμπτώματα) και διαγνωστεί στο σώμα σας.

Πρέπει να καταλάβουμε ένα πράγμα. Πρόληψη δεν σημαίνει διάγνωση!
Αν περιμένουμε να διαγνωστεί ο καρκίνος κάνοντας τη ζωή που κάνουμε που θα συμβάλλει σε αυτόν  τι νόημα έχει η λέξη "Πρόληψη";

Καμιά διαγνωστική μέθοδος που υπάρχει σήμερα στην ιατρική ογκολογία δε μπορεί να διαγνώσει τον καρκίνο στα πρώιμα στάδιά του.
Ακόμα και το προτόκολλο για τη μαστογραφία λέει ότι δεν μπορεί να κάνει διάγνωση καρκίνου.

Καμιά μορφή μαστογραφίας δε μπορεί να ανιχνεύσει τον καρκίνο πριν να φτάσει ο καρκίνος να είναι 10 εις την ενάτη καρκινικά κύτταρα.
Αλλιώς είναι κλινικά μη ανιχνεύσιμος.
Και ενώ για να διαγνωστεί ο καρκίνος πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 1 δις καρκινικά κύτταρα που τον έχουν σχηματίσει και αρκεί μόνο 1 κύτταρο να φύγει και να κάνει τη μετάσταση αλλού στο σώμα.

Ο χειρούργος έρχεται και κόβει εκεί που είναι ο όγκος, ο οποίος είναι ορατός με το μάτι. Και το καρκινικό κύτταρο που έμεινε δίπλα; Δεν είναι πολύ πιθανό πολλαπλασιάζεται πολύ γρηγορότερα αφού χάθηκαν τόσα κύτταρα απότομα; Αυτό είναι που λέμε ότι ο καρκίνος έγινε επανήλθε πιο επιθετικός.

Φράσεις που μπορεί να εξάψουν το ενδιαφέρον:

Αν στον εαυτό σας φέρεστε σαν τον εχθρό σας, μαντέψτε η δράση τι φέρνει

Η επιστήμη το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να αντιγράφει με κακό τρόπο τη φύση. Φτιάξαμε αεροπλάνο και λέμε.. πςςς! Έχετε δει ποτέ ο αετός πως πετάει?

Καρκίνος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αίσχατη προσπάθεια να προσαρμοστεί το σώμα στο περιβάλλον που εσείς του δημιουργήσατε με τη στάση και τον τρόπο ζωής σας.

Όταν οι γιατροί λένε είσαστε καθαροί από τον καρκίνο, μιλάνε πάντοτε για 5ετή επιβίωση.

Κανένα ζώο στη φύση δε πεθαίνει από καρκίνο παρά μόνο αν έχει επηρεαστεί από το περιβάλλον που ζει ο άνθρωπος.

Ούτε το 10% δεν είναι κληρονομικοί καρκίνοι. Το 90% τουλάχιστον οφείλονται στους περιβαλλοντικούς παράγοντες και λέγοντας περιβαλλοντικούς εννοούμε όχι μόνο ότι καταλαβαίνετε
αλλά και τη στάση ζωής

Πως μπορούμε να μιλάμε για πρόληψη όταν:

• τσιγάρο
• αλκοόλ
• καρκινογόνο βενζοπυρίνιο (ψημένα στα κάρβουνα)
• παχυσαρκία, κλπ.

Αν και τα ιατρικά τα κατέχει πάρα πολύ καλά λογικό αφού γιατρός είναι, δε με έπεισε και τρελά στα διατροφικά αφού είπε κάποια πράματα που θα ήθελα να κάτσω να τα ψάξω περαιτέρω όπως για τα πολλά γεύματα τη μέρα.

Επίσης δε ξέρω κατά πόσο μπορώ να δεχτώ την ολοκληρωτική απαγόρευση αλκοολούχων όπως το κρασί αλλά και απαγόρευση των ζωικών προϊόντων.

Δίνει τροφή για σκέψη λέγοντας πράγματα που δε λέγονται εύκολα και έχει μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα φιλοσοφία που μπορεί να βάλει σε σκέψεις πολλούς σκεπτόμενους ανθρώπους.

Ακολουθεί το βιογραφικό του:

Ο Κος Kωνσταντiνoς Μουρούτης γεννήθηκε το 1969 στην Βέροια. Την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση του ολοκλήρωσε στη Κατερίνη καθώς επίσης και κύκλo σπουδών στην εκμάθηση της Αγγλικής  γλώσσας, αποκτώντας Proficiency level.

Μέχρι το 2005 ζούσε και εργαζόταν στην Γερμανία. Οι ακαδημαïκές του σπουδές ξεκίνησαν σπουδάζοντας Βιολογία και συνεχίστηκαν στην Ιατρική σχολή της Φραγκφούρτρης, σπουδάζοντας προληπτική και φυσική ιατρική .

Ολοκλήρωσε τον Ιατρικό κύκλο σπουδών του, αποκτώντας Διδακτορικό τίτλο (Doctor of Science) με Ακαδημαική διάκριση "Cum Laude"  μελετώντας την επίδραση του ηλιακού φωτός στην παραγωγή μελατονίνης επί του ανθρώπινου οργανισμού.

Η περαιτέρω εκπαίδευσή του συνεχίστηκε (Master of Science), στο  χώρο των Νευροεπιστημών (Νευροενδοκρινολογία) με διάκριση "Magna Cum Laude"πραγματώνοντας έρευνα, σε συνεργασία  με το Υπουργείο Υγείας της Γερμανίας, για το ποσοστό των αυτοκτονιών από καταχρηστικές ουσίες.

Από το 2004 μέχρι το 2006, πραγμάτωσε έρευνα, σχετικά με τη σχιζοφρένεια σε Διδακτορικό επίπεδο (Doctor of Philosophy) στην Κυτταρική και Μοριακή ΒιοΕπιστήμη με διάκριση "Cum Laude" στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Την τελευταία δεκαετία, είχε τη θέση του προïσταμένου για την Ασφάλεια & Ακτινοβολία στο μεγαλύτερο κέντρο Ερευνών με Βαρέα Ιόντα της Γερμανικής Κυβέρνησης.

Ο Dr. Μoυρούτης είναι άτομο με αρκετά ανεπτυγμένες ευαισθησίες σε σχέση με το «ευ ζήν» των  συνανθpώπων του. Για τον λόγo αυτό παρουσιάζει σειρά oμιλιών και σεμιναρίων με θέματα υγείας, φέρνοντας την σύγχρονη Ιατρική κοντά στον απλό άνθρωπο, εξηγώντας τις αιτίες που διέπουν στην εμφάνιση διαφόρων νόσων καθώς επίσης και την οδό προς την ίαση και τη θεραπεία τους.

Το πρόγραμμα ΥΓΕΙΑΣ που εισηγείται έχει χαρίσει υγεία & ευεξία σε αρκετούς ανθρώπους στον κόσμο. O Dr. Μουρούτης είναι συχνά προσκεκλημένος σε ραδιοφωνικές & τηλεοπτικές εκπομπές,  φέρνοντας κοντά στους ανθρώπους τα καλά νέα της υγείας.

Έχει γράψει αρκετά επιστημονικά άρθρα, 5 βιβλία σχετιζόμενα άμεσα με την υγεία και μαζί με την σύζυγο του η οποία είναι νοσηλεύτρια με περαιτέρω εκπαίδευση στην παιδοψυχολογία και σύμβουλος υγείας, εργάζονται προωθώντας τα καλά νέα για τη υγεία.

Από το 2005 εργάζεται και είναι διευθυντής στο Ελληνικό Ινστιτούτο Νέας Ζωής και ως υπεύθυνος στον Οργανισμό Κοινωνικής Αγωγής και Πρόληψης Υγείας στην Ελλάδα, παράλληλα διδάσκει Προληπτική Υγεία στο Natural Health Science College στην Αθήνα και από το 2008 είναι καθηγητής στο Ευρωπαίκό Πανεπιστήμιο Κύπρου στις Επιστήμες Υγείας & Νευροεπιστήμες

O Dr. Μουρούτης είναι μέλος των παρακάτω Οργανισμών:

1) Παγκόσμια Υπηρεσία Υγείας (World Health Services)

2) Διεθνής Eπιστημoνική Επιτροπή (Scientific Advisory Board)

3) Διεθνής Επιτροπή για Εντιμότητα στην Iατρική ( International Association for Honesty Ιn   Medicine).

4) Ιατροί για Διεθνή Ζωή (Doctors For Life International).

5) Ερευνητική Κοινωνίαγια Ψυχoνευρoανoσιολoγία (Research Society for PsychoΝeuroImmunology).

6) Διεθνής Οργανισμός για Ερευνα στον Εγκέφαλο (International Association for Brain Researsh)

7) Διεθνές Forum για την Σχιζοφρένεια & Alzheimer's (International Forum for Schizophrenia Alzheimer's)

8) Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρία

9) Γιατροί του Κόσμου

10) Παγκόσμιος Ιατρικός Σύλλογος ( World Medical Association)

11)Βρετανική Ακαδημία για Κυτταρική Βιολογία (British Society for Cell Biology)

12) Αμερικανική Κοινωνία για Εξέλιξη της Επιστήμης (American Association for Advancement in Science)

http://www.bestlife-revelation.gr/gr/cvGR.htm

http://www.ftiaxno.gr/2012/11/blog-post_27.html

Οι μεταλλαγμένοι σπόροι και ο έλεγχος της διατροφής

Ένα εξαιρετικό βίντεο ακολουθεί το οποίο μιλάει για τους αγρότες σε όλο τον κόσμο και τα παγκόσμια συμφέροντα των βιομηχανιών τροφίμων γιγάντων όπως η αμερικανική Monsanto, οι οποίες προσπαθούν να ελέγξουν τον κόσμο ελέγχοντας τους σπόρους.

Λυπάμαι που δεν έχει υπότιτλους στα ελληνικά είναι εξαιρετικό.

http://seedsoffreedom.info/

Ένας γενετικά τροποποιημένος σπόρος μπορεί να πατενταριστεί (δεδομένου ότι περιέχει γενετικό υλικό, δηλαδή γονίδια που είναι πατέντα της εταιρείας), πράγμα που σημαίνει ότι οι αγρότες πρέπει αναγκαστικά να αγοράζουν κάθε χρόνο νέους σπόρους από την κάθε εταιρεία αφού οι σπόροι είναι σχεδιασμένοι να μην αναπαράγονται.
Πολλοί αγρότες εξαναγκάστηκαν στην κυριολεξία να πάρουν μεταλλαγμένους σπόρους λόγω των γειτόνων τους των οποίων οι σπόροι μεταφέρθηκαν με τον άνεμο στο χωράφι τους. Έτσι μετά από ελέγχους των εταιρειών για "seed piracy" γίνονται μηνύσεις από μέρους των εταιρειών που συνεπάγεται τεράστιο κόστος για τον αγρότη στα δικαστήρια.

Είναι ωραίο να έχεις στο χωράφι σου φυτεμένο καλαμπόκι που έχει την ιδιότητα να παράγει το δικό του φυτοφάρμακο. Αλλά για πόσο θα ισχύει κάτι τέτοιο αφού αργότερα εμφανίζονται σούπερ εχθροί που έχουν την ικανότητα να καταστρέψουν τη σοδειά.

Και όμως μπορεί...

Οι συνέπειες στην τσέπη των αγροτών καταστροφικές, στη φύση και την ποικιλομορφία της μη αντιστρέψιμες και στην υγεία του καταναλωτή πιθανότατα δραματικές αν λάβουμε υπόψη την τελευταία γαλλική έρευνα σε έγκριτο επιστημονικό περιοδικό που έκρινε το γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι της εταιρείας Monsanto καθώς και τα ίχνη από τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων της ίδιας εταιρείας ότι προκαλούν σοβαρά προβλήματα στο συκώτι και τα νεφρά καθώς και όγκους σε ποντίκια.

Είναι μία έρευνα που έχει προκαλέσει αντιδράσεις παγκοσμίως και αδιαμφισβήτητα πρέπει να κάνει πολλούς από εμάς να διερωτηθούμε για ποιο λόγο είναι η πρώτη σοβαρή έρευνα που γίνεται παρόλο που τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα κυκλοφορούν στην αγορά για περίπου 20 χρόνια...

Gilles-Eric Séralini, Emilie Clair, Robin Mesnage, Steeve Gress, Nicolas Defarge, Manuela Malatesta, Didier Hennequin, Joël Spiroux de Vendômois. Long term toxicity of a Roundup herbicide and a Roundup-tolerant genetically modified maize.
Food and Chemical Toxicology, DOI: 10.1016/j.fct.2012.08.005\

Κακή Επιστήμη στην Υπηρεσία της Διαφήμισης

Δε μπορούσα να μη βάλω και εγώ τα links από την εξαιρετική εκπομπή "Το Κουτί της Πανδώρας" που είχε ως θέμα τις απάτες των εταιριών τροφίμων, συμπληρωμάτων και καλλυντικών κυρίως όσον αφορά τις διαφημίσεις τους και τα υποτιθέμενα οφέλη των προΐόντων τους...

Μέρος Ά

http://www.koutipandoras.gr/?p=19671

Μέρος΄Β

http://www.koutipandoras.gr/?p=22738

Πιστεύω θα σας δώσει μία ιδέα για το τι συμβαίνει γύρω μας και το σημαντικότερο, να σας δώσει να καταλάβετε ότι δεν πρέπει να είστε τόσο εύπιστοι και αφελείς...

Κρυμμένη ζάχαρη

Η ζάχαρη είναι κάτι το οποίο αρέσει στους περισσότερους από εμάς και την καταναλώνουμε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ είτε προσπαθούμε να τη μειώσουμε είτε όχι. 


Και αυτό διότι η ζάχαρη βρίσκεται παντού σε όλα σχεδόν τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα αφού προστίθεται σε διάφορες μορφές από τις εταιρείες που τα παράγουν με σκοπό να βελτιωθεί η γεύση των προϊόντων αυτών και με τελικό στόχο πάντα τη μεγιστοποίηση του κέρδους.

Η ζάχαρη σαν συστατικό μπήκε στη ζωή μας πολύ πρόσφατα, περίπου έναν αιώνα πριν. Παλιότερα ήταν προνόμιο μόνο των πλουσίων, ένα προϊόν πολυτέλειας αλλά σήμερα υπάρχει παντού σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές.


Η λευκή ζάχαρη δυστυχώς δεν προσφέρει καμία θρεπτική ουσία (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία) παρά μόνο σκέτες θερμίδες υπό τη μορφή υδατάνθρακα. 


Από την άλλη πλευρά, η καστανή, μαύρη και μη επεξεργασμένη ζάχαρη επίσης δεν είναι και πολύ καλύτερες αφού η περιεκτικότητα των ιχνοστοιχείων και βιταμινών του συμπλέγματος Β που περιέχει είναι σε ελάχιστη ποσότητα.

Η καστανή, μαύρη και ανεπεξέργαστη ζάχαρη οφείλουν το σκούρο χρώμα τους και τη μικρή τους περιεκτικότητα σε θρεπτικά στη μελάσα, η οποία περιέχει ιχνοστοιχεία (ψευδάργυρο, χαλκό, μαγγάνιο, φωσφόρο, κλπ) και βιταμίνες πιο πολύ του συμπλέγματος Β. Η μελάσα είναι λιγότερο γλυκιά από τη λευκή ζάχαρη και έχει γλυκόπικρη γεύση, συνεπώς και η λευκή ζάχαρη είναι λίγο πιο γλυκιά από τη μαύρη.
Ουσιαστικά τη μελάσα θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε σαν το υποπροϊόν της ζάχαρης.

Εξαιτίας των θερμίδων που βάζουμε στον οργανισμό μας χωρίς αυτές να συνοδεύονται από άλλα θρεπτικά συστατικά όταν για παράδειγμα τρώμε ένα donut ή ένα κρουασάν το οποίο περιέχει μόνο λευκή ζάχαρη, λευκό αλεύρι (απαλλαγμένο όπως γνωρίζεται από μέρη του σπόρου του σιταριού που περιέχουν βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες) και λίγο αυγό, ο οργανισμός μας λαμβάνει αυτό που λέμε "κενές" θερμίδες.


Για να πέψει αυτό το είδος τροφής, όπως και κάθε είδος τροφής αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει ο ίδιος ο οργανισμός μας κάποια θρεπτικά συστατικά που έχει αποθηκευμένα. Είναι όμως προφανές ότι επειδή ένα τέτοιο τρόφιμο όπως ένα donut ή κάτι με πολύ ζάχαρη δεν περιέχει αρκετά θρεπτικά συστατικά (χοντρικά τα εξηγώ) ώστε να προσφέρει στον οργανισμό, ο οργανισμός χάνει στην ουσία, κυρίως βιταμίνες όπως η ριβοφλαβίνη, η νιασίνη και άλλες του συμπλέγματος Β.

Δείτε εδώ για ποιο λόγο πραγματικά θα έπρεπε η ζάχαρη να κατηγορείται.

Οι εταιρείες όμως τροφίμων για να μπορέσουν να πουλήσουν περισσότερο κάνουν το εξής. Προσθέτουν ζάχαρα στα προϊόντα τους βελτιώνοντας τη γεύση τους, όμως ταυτόχρονα γράφουν μπροστά με μεγάλα γράμματα ότι τα προϊόντα αυτά ΔΕΝ περιέχουν ζάχαρη. Κάτι το οποίο είναι εντελώς ψευδές αφού περιέχουν ζάχαρη απλά με άλλη ονομασία!


Τα ονόματα αυτά, τα οποία αναγράφονται με ψιλά γράμματα πίσω στην ετικέτα μπορεί να είναι:


σιρόπι αγάβης, amazake, σιρόπι μαλτόζης ή κριθαριού, σιρόπι ρυζιού ή και καστανού ρυζιού, χυμός ζαχαροκάλαμου, χρώμα καραμέλας, carbitol, σκόνη χαρουπιού, σιρόπι καλαμποκιού ή high fructose corn syrup (από τα πιο διαδεδομένα), δεξτρόζη, δυσακχαρίτες, FOS, συμπυκνωμένος χυμός φρούτου, φρουκτόζη, γλυκόζη, γλυκερόλη, γρεναδίνη, μέλι, υδρολυμένο άμυλο, λακτόζη, μαλιτόλη, μαλτοδεξτρίνη, μανόζη, σιρόπι σφένδαμου, μονοσακχαρίτες, πεντόζη, σιρόπι σταφίδας, σακχαρόζη, σορβιτόλη, σουκρόζη, ξυλόζη, ξυλιτόλη, κλπ.


Πολλά εε; Και υπάρχουν άλλα τόσα που χρησιμοποιούνται από τις βιομηχανίες και μπορεί να είναι είτε συνώνυμα της ζάχαρης, όπως η σακχαρόζη και η σουκρόζη είτε καθαρή γλυκόζη όπως η δεξτρόζη που απορροφάται απευθείας είτε άλλα είδη σακχάρων (πχ: λακτόζη, πεντόζη) είτε παρόμοια της ζάχαρης μόρια (γρεναδίνη, μέλι, σιρόπι κριθαριού, κλπ).





Καλοστημένη η απάτη λοιπόν ειδικά αν δούμε αναλυτικά τα τρόφιμα που περιέχουν γενικά κάποιο σάκχαρο όπως:

• Γιαούρτια με γεύσεις ή με γλυκιά γεύση
• Κονσέρβες
• Προμαγειρεμένα και κατεψυγμένα φαγητά
• Κετσαπ
• Αναψυκτικά
• Κομπόστες, μαρμελάδες, χυμοί τυποποιημένοι
• Μπάρες δημητριακών και δημητριακά πρωινού
• Κράκερ, κριτσίνια, ψωμιά, κλπ
• Έτοιμες σάλτσες

και πολλά πολλά άλλα... Για αυτό το λόγο πάντα να ελέγχετε τις ετικέτες αυτών που αγοράζετε για να έχετε τη γνώση των υλών που βάζετε στο σώμα σας.

Έτσι αν δεν κάνει το άτομο μία ισορροπημένη διατροφή καταναλώνοντας μέσα σε αυτή και πλήρη δημητριακά ολικής άλεσης και φρούτα και λαχανικά δεν είναι δυνατό να περιμένει να μην έχει σοβαρές διατροφικές ανεπάρκειες, οι οποίες σύντομα θα οδηγήσουν σε λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά προβλήματα υγείας.


Προσωπικά θα σας πρότεινα να ελαττώσετε ότι έχει σχέση με ζάχαρη και ότι μείνει να το αντικαταστήσετε με μέλι και μελάσα. 
Εντάξει τρώτε και λίγη ζάχαρη με μέτρο όμως!

Η μελάσα και κυρίως η μελάσα blackstrup η οποία και μένει μετά από την πλήρη απομάκρυνση της ζάχαρης από το ζαχαροκάλαμο, περιέχει σημαντικές ποσότητες μαγγανίου, χαλκού, σιδήρου και ασβεστίου, αφού 2 κουταλιές της σούπας προσφέρουν περίπου αντίστοιχα 18%, 14%, 13% και 12% περίπου των ημερησίων αναγκών μας σε αυτά τα μέταλλα. 
Επίσης μόνο 1 κουταλιά της σούπας περιέχει περίπου 450mg καλίου σχεδόν όσο μία μικρή μπανάνα. Ακόμα είναι και καλή πηγή Β6 και σεληνίου αλλά περιέχει και μικρότερες ποσότητες άλλων βιταμινών και ιχνοστοιχείων. 
Όπως καταλαβαίνετε πολύ καλά είναι πολύ πιο θρεπτική από τη ζάχαρη.


Όσον αφορά το μέλι μπορείτε να δείτε τη σχετική δημοσίευση.
http://yourdailynutritionist.blogspot.com/2012/05/blog-post_29.html


Επίσης άλλα γλυκαντικά εκτός της ζάχαρης που υποτίθεται ότι είναι "ακίνδυνα" όπως η φρουκτόζη η οποία περιέχει τις ίδιες θερμίδες με τη ζάχαρη ή τεχνητά γλυκαντικά όπως η ασπαρτάμη και η σακχαρίνη ή και το νέο που είναι τελευταία στη μόδα, το φυσικό γλυκαντικό από στέβια σχολιάζονται στην παρακάτω δημοσίευση.
http://yourdailynutritionist.blogspot.gr/2012/06/vs.html



http://www.sixstepstobetterhealth.com/processed.html
http://www.bionews.gr/2011/06/02/
http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=5&faqID=4243&la=1
http://www.livestrong.com/article/285407-black-strap-molasses-nutrition/
http://en.wikipedia.org/wiki/Blackstrap_molasses
http://www.diatrofi.gr/index.php/food/
http://www.mamakid.gr/index.php?option

Καρκίνος.. Τι θα έπρεπε οι γιατροί να σας πουν πριν τη "θεραπεία"...

Καρκίνος... η επάρατη νόσος.. είναι η ασθένεια που πλήττει την ανθρωπότητα στην εποχή μας περισσότερο μετά τις καρδιοπάθειες... 
Πόσοι από εμάς δε γνωρίζουμε τουλάχιστον έναν που να έχει την "ατυχία" να πάθει κάτι τέτοιο;
Όλοι μας τρέμουμε στο άκουσμά της για τον πολύ απλό λόγο του ότι κανείς γιατρός δε μπορεί να σου εγγυηθεί με απόλυτη βεβαιότητα ότι θα σε κάνει καλά ειδικά αν δεν την εντοπίσουν σε πρώιμα στάδια...

Η μάχη με τον καρκίνο όσον αφορά την πρόληψη είναι σε πολύ κακό δρόμο και αυτό φαίνεται από τα στοιχεία του ενώ το 1900 η συχνότητα εμφάνισής του ήταν 1 στους 8000 ανθρώπους, σήμερα στις ανεπτυγμένες χώρες και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ η συχνότητά του υπολογίζεται σύμφωνα με άρθρο του 2007 του έγκυρου αμερικανικού περιοδικού Oncologist στο 1 στους 2 στους άντρες και 1 στους 3 στις γυναίκες.
Αυτή η ραγδαία αύξηση της συχνότητας των καρκίνων και συνεπώς και αύξηση θανάτων από τη νόσο αυτή του κόσμου παρά την εξέλιξη των ιατρικών τεχνικών και της τεχνολογίας σημαίνει ότι η σημερινή ιατρική βρίσκεται δυστυχώς ακόμα πολύ μακριά από τη λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα.

Ας μιλήσουμε λίγο με απλό φυσικά τρόπο για το τι παίζει με τον καρκίνο..
Συνεχώς γίνονται ιατρικές έρευνες πάνω στο θέμα του καρκίνου, ο οποίος δεν είναι απλά μία ασθένεια αλλά κάτι πολύ πιο πολύπλοκο... Αποδίδεται σε ομάδα ασθενειών που χαρακτηρίζονται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη μιας μάζας κυττάρων, που ονομάζεται όγκος. Οι όγκοι μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις. 

Οι κακοήθεις που θεωρούνται και οι επικίνδυνοι (οι καλοήθεις είναι επικίνδυνοι μόνο αν λόγω μεγέθους ασκούν πίεση στα ζωτικά όργανα) αποτελούνται από τα επονομαζόμενα καρκινικά κύτταρα. 

Τα καρκινικά κύτταρα ήταν υγιή κύτταρα τα οποία για διάφορους λόγους υπέστησαν μετάλλαξη. Ουσιαστικά έχουν αλλάξει μορφή και από αερόβια (χρησιμοποιούν οξυγόνο για να μεταβολίσουν τις διάφορες ουσίες τους) μετατράπηκαν σε αναερόβια (κάνουν ζύμωση και δε χρησιμοποιούν οξυγόνο όπως παλιά, ακριβέστερα έχουν μικρότερο ρυθμό αναπνοής από τα υγιή κύτταρα) με αποτέλεσμα να κάνουν διαφορετικό μεταβολισμό και να χρησιμοποιούν και διαφορετικές ουσίες σαν υπόστρωμα (φαγητό).
Για παράδειγμα ενώ ένα υγιές κύτταρο καταναλώνει ένα μόριο γλυκόζης, με τη διάσπαση της οποίας αποδίδονται 38 μόρια ATP (είναι το ενεργειακό "νόμισμα" των ζωντανών οργανισμών), σε ένα καρκινικό κύτταρο αποδίδονται μόνο 2 μόρια ATP. 
Επίσης τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται και με γαλακτικό οξύ, το οποίο είναι ένα υποπροϊόν του κυτταρικού μεταβολισμού των υγιών κυττάρων.

Αυτό σημαίνει ότι ένα καρκινικό κύτταρο για να πάρει την ίδια ποσότητα ενέργειας με ένα υγιές πρέπει να φάει πολύ περισσότερο από το δεύτερο και αυτό επειδή δε χρησιμοποιεί το οξυγόνο στο μεταβολισμό του.

Επίσης τα καρκινικά κύτταρα δεν πεθαίνουν τον ίδιο χρόνο όπως τα υγιή έτσι ώστε να πάρουν τη θέση τους άλλα νέα κύτταρα αλλά αντέχουν περισσότερο και πολλαπλασιάζονται συνεχώς (διαιρούνται μέσω της μίτωσης).

Υπάρχει επίσης μεγάλη πιθανότητα να μεταφερθούν και σε άλλα σημεία του σώματος (όργανα, ιστούς), η λεγόμενη μετάσταση. 

Αν και όσον αφορά τη μετάσταση, δεν έχει αποδειχθεί ότι τα καρκινικά κύτταρα όντως μεταφέρονται σε άλλους ιστούς. Είναι εξίσου πολύ πιθανό να εμφανίζονται απλά νέοι καρκίνοι σε άλλα σημεία για τον ίδιο λόγο που εμφανίστηκε και ο πρώτος ή για κάποιον άλλο λόγο.

Στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι και οι υγιείς έχουν ένα ποσοστό καρκινικών κυττάρων στο σώμα τους καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Κάθε μέρα το σώμα ενός υγιούς ενήλικα ανανεώνει γύρω στα 30.000.000.000 κύτταρα, από τα οποία το 1% φθείρεται και γίνεται καρκινικό. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα όμως είναι προγραμματισμένο να ανιχνεύει και να καταστρέφει τα κύτταρα αυτά.

Στην περίπτωση που κάποιος έχει καρκίνο, για κάποιο λόγο που ακόμα δεν έχει βρεθεί με απόλυτη σιγουριά,  το ανοσοποιητικό σύστημα δεν επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα που πολλαπλασιάζονται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι καρκινικοί όγκοι. 

Αν κάποιος έχει καρκίνο ανάλογα το πότε αυτό θα διαγνωστεί, εφαρμόζονται και οι ανάλογες θεραπείες. Οι θεραπείες αυτές είναι: 

1. Η αφαίρεση του καρκινικού όγκου μέσω χειρουργικής επέμβασης (σε περίπτωση που το στάδιο του καρκίνου είναι σχετικά αρχικό και ο όγκος μπορεί να αφαιρεθεί με ασφάλεια χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του ασθενούς).
2. Η χρήση χημειοθεραπείας (φάρμακα που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα) ή ακτινοθεραπείας (καταστροφή των καρκινικών κυττάρων μέσω ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας), σε περίπτωση που ο όγκος είναι τόσο μεγάλος που η αφαίρεσή του με χειρουργική επέμβαση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του ασθενή.
3. Ο συνδυασμός των μεθόδων (πρώτα για παράδειγμα ακτινοθεραπείας ώστε να μειωθεί το μέγεθός του και έπειτα χειρουργική αφαίρεσή του).

Δυστυχώς όμως... οι θεραπείες αυτές και κυρίως μιλάω για τη χημειοθεραπεία δεν είναι κάτι το απλό και ανώδυνο για τον οργανισμό μας. Και το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της ακτινοθεραπείας αν και η δεύτερη μπορεί να γίνει με περισσότερη ακρίβεια από την πρώτη.

Έχουν φοβερές και ορατές παρενέργειες!!

Παρόλα αυτά, η μέθοδος της ακτινοθεραπείας παρά την τεχνολογική της εξέλιξη σε μεγάλο βαθμό, ώστε να πετυχαίνει ακριβώς τον καρκινικό όγκο, η βλάβη στους γύρω ιστούς δε είναι εφικτό να αποφευχθεί!

Για παράδειγμα να κάποιες από τις παρενέργειες της ακτινοθεραπείας:

Εξωτερικά μπορούμε να δούμε μόνο ότι η περιοχή που ακτινοβολείται κοκκινίζει, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στις εσωτερικές βλάβες που προκαλούνται στους ιστούς.

• Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ασθενής καρκινοπαθής δε νιώθει την κόπωση λόγω του καρκίνου. Τη νιώθει, λόγω της μείωσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα, γεγονός που μειώνει τη διαθεσιμότητα του οξυγόνου στο αίμα, λόγω καταστολής του ανοσοποιητικού του συστήματος από την ακτινοβολία, καθώς επίσης και λόγω της ανορεξίας και αδυναμίας των τοιχωμάτων του λεπτού εντέρου να απορροφήσει το σίδηρο και τα υπόλοιπα θρεπτικά συστατικά μέσω της τροφής. Η τροφή δηλαδή δε μπορεί να χωνευτεί! Αυτό πολύ απλά σημαίνει τη δημιουργία τεράστιων διατροφικών ανεπαρκειών (και σε θρεπτικά συστατικά και σε θερμίδες). Πως να διορθώσει ο οργανισμός μετά τις βλάβες από την καταστροφή των υγιών κυττάρων που υφίσταται ο οργανισμός από τις αντικαρκινικές τεχνικές.

• Σε περίπτωση που η ακτινοβόληση γίνει κοντά στα γεννητικά όργανα μπορεί να προκληθεί στειρότητα. 

• Απώλεια μαλλιών και ξηρότητα στόματος στην περίπτωση που η ακτινοβόληση γίνει κοντά στο κεφάλι ή λαιμό. 

• Διάρροια αν γίνει στο έντερο. 

• Προβλήματα μελλοντικής ανάπτυξης αν ακτινοβολούνται παιδιά ή έφηβοι. 

• Κίνδυνος ανάπτυξης δευτερογενούς όγκου κοντά στην περιοχή του σώματος που ακτινοβολείται και περισσότερο αν έχουμε να κάνουμε με παιδιά ή έφηβους και διάφορα άλλα.

Επίσης, τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα καταστρέφουν καρκινικά κύτταρα φυσικά αλλά μαζί "τρώνε" και πολλά υγιή. 

O Dr Tim O Shea έγραψε στο "To the Cancer Patient", "Τα φάρμακα που χορηγούνται κατά την χημειοθεραπεία συγκαταλέγονται στις πιο τοξικές ουσίες που προορίζονται προς εισαγωγή στο σώμα. Έχουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις και πολύ συχνά επιφέρουν το θάνατο". Οι καρκινοπαθείς πολλές φορές υποφέρουν από ακραίους πόνους κατά τις αντικαρκινικές θεραπείες.
Ένα παράδειγμα είναι η Τζάκι Ωνάση, η οποία υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία σε μία από τις παθήσεις που η χημειοθεραπεία φαίνεται να έχει κάποια σχετικά καλά ποσοστά (~35%) ευεργετικών αποτελεσμάτων, σύμφωνα με την έρευνα  "The Contribution of Cytotoxic Chemotherapy to 5-year Survival in Adult Malignancies"   , το λέμφωμα Hodgkin. 
Μπήκε στο νοσοκομείο την Παρασκευή και την Τρίτη πέθανε...

Σύμφωνα με το Dr Samuel S. Epstein (Congressional Record, 9-9-1987), "η χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εκδήλωσης δεύτερου καρκίνου μέχρι και κατά 100 φορές"! 
Κάτι λογικό αν σκεφτείτε την ποσότητα των τοξικών ουσιών που δημιουργούνται όταν εισάγεται ένα τοξικό και διαβρωτικό χημειοθεραπευτικό φάρμακο στο σώμα ή όταν 
καταστρέφονται μέσω της ακτινοβολίας τόσα καρκινικά και υγιή κύτταρα.

(Βέβαια η ακτινοθεραπεία έχει εξελιχθεί τεχνολογικά πολύ στις μέρες μας με αποτέλεσμα μια πιο ασφαλή καταστροφή του καρκινικού όγκου).

Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο έγκριτο και γνωστό περιοδικό The New England Journal of Medicine, "Patients' Expectations about Effects of Chemotherapy for Advanced Cancer", σε έρευνα που έγινε σε 1193 ασθενείς διαγνωσμένοι με προχωρημένο καρκίνο πνεύμονα και παχέος εντέρου stage IV, πολλοί ασθενείς λαμβάνουν "θεραπεία" μέσω της χημειοθεραπείας όταν είναι γνωστό στους γιατρούς ότι τα φάρμακα αυτά δε πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα. 

Και λέγοντας πολλοί εννοούμε όντως πολλοί, το 69% αυτών με καρκίνο πνεύμονα και 81 με παχέος εντέρου.

Στη συγκεκριμένη έρευνα οι ασθενείς δεν έχουν καταλάβει ότι η θεραπεία αυτή δε θα τους θεραπεύσει και οι γιατροί  δίνουν τα φάρμακα με τη δικαιολογία να νιώσουν οι ασθενείς καλύτερα ψυχολογικά. Παρόλα αυτά ίσως οι γιατροί θα μπορούσαν να προσπαθήσουν περισσότερο να πουν την αλήθεια..


Όμως όσον αφορά τα φάρμακα που υποτίθεται ότι μειώνουν τους καρκινικούς όγκους εδώ δε μπορώ να είμαι τόσο επιεικής διότι ελάχιστες φορές δικαιολογούν την ύπαρξή τους αφού οι παρενέργειες τους δεν είναι ανάλογες με τα οφέλη τους!

Είναι τρομακτικό ότι ο FDA (Οργανισμός Ελέγχου Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) χορηγεί έγκριση στα αντικαρκινικά φάρμακα αν έχουν ευνοϊκή επίδραση στη μείωση του καρκινικού όγκου σε ποσοστό 10-20% των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα!!!

Αυτό ισχύει και για τα πολύ γνωστά αντικαρκινικά φάρμακα Avastin, Erbitux, Iressa. Επίσης η επιτυχία που μιλάνε οι φαρμακευτικές εταιρείες ΔΕΝ έχει σχέση με το πόσοι ασθενείς επιβίωσαν ΑΛΛΑ με το σε πόσους συρρικνώθηκε ο όγκος!

Αυτό σημαίνει ότι δε μας ενδιαφέρει αν πεθάνανε και πόσοι από αυτούς αρκεί να τους μίκρυνε ο όγκος........

Για παράδειγμα συγκεκριμένα το αντικαρκινικό φάρμακο Avastin, σύμφωνα με την εταιρεία που το παράγει, την Genentech το 2009 εγκρίθηκε από τον FDA για τη θεραπεία καρκίνου του εγκεφάλου (γλοιοβλάστωμα) αφού γίνανε 2 κλινικές δοκιμές σε ένα πληθυσμό παραπάνω από 200 άτομα. Το 20-26% των ασθενών δείξανε μείωση του όγκου τους που τυπικά διάρκεσε περίπου 4 μήνες. Αν θεωρείται αρκετά αυτά τα ποσοστά για τη χορήγηση ενός φαρμάκου με παρενέργειες όπως: 

"Διάτρηση γαστρικού έλκους, που σημαίνει ανάπτυξη τρύπας στο στομάχι ή στο λεπτό ή στο παχύ έντερο που μπορεί να προκαλέσει διάχυση του γαστρικού υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα, σοβαρά προβλήματα επούλωσης τραυμάτων στο σώμα (είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά) και σοβαρή αιμορραγία συχνά μοιραία που περιλαμβάνει αιμορραγία στο στομάχι (τάση για εμετό με αίμα), εγκεφαλική αιμορραγία και στα γυναικεία γεννητικά όργανα",

τότε ίσως ναι το φάρμακο Avastin είναι μία επανάσταση στη θεραπεία του καρκίνου!!!
http://www.gene.com/gene/products/information/oncology/avastin/

Αντίστοιχες είναι και οι ιστορίες για το πως εγκρίθηκαν τα δημοφιλή αντικαρκινικά φάρμακα Erbitux και Iressa. Για το δεύτερο μάλιστα ο FDA το ενέκρινε για τη θεραπεία μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα χάρη σε έρευνα που έγινε σε 216 ασθενείς με θετικά αποτελέσματα (μείωση όγκου στο 50%) στο ποσοστό 10%!
http://www.cancer.gov/cancertopics/druginfo/fda-cetuximab
http://www.medicinenet.com/script/main/art.asp?articlekey=23250

Και εδώ ίσως δημιουργηθεί η απορία...
Είναι αντιπροσωπευτικά τα δείγματα πληθυσμών που γίνονται οι δοκιμές για να εγκριθούν τα φάρμακα αυτά; Και τα ποσοστά θεραπείας ικανοποιούν τους ασθενείς;

Έχω την εντύπωση ότι μία φαρμακευτική θεραπεία που υπόσχεται μείωση του όγκου των ασθενών χωρίς να του εγγυάται ότι δεν θα πεθάνει σε ένα ποσοστό των ασθενών 10% δεν είναι τόσο πολύ υποσχόμενη θεραπεία.
Σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου Cancer is not a disease, Andrea Moritz, το οποίο υπάρχει μεταφρασμένο και στα ελληνικά: 
"Ποτέ δεν έχει αποδειχθεί ότι η μείωση του καρκινικού όγκου μέσω της χημειοθεραπείας θεραπεύει τον καρκίνο ούτε ότι παρατείνει τη ζωή".


Ο συγγραφέας του βιβλίου συνεχίζει: "Παρά την πρόοδο της που έχει σημειωθεί στην έγκαιρη διάγνωση και συρρίκνωση των όγκων,  δεν έχει αυξηθεί η διάρκεια επιβίωσης των καρκινοπαθών αφού είναι σχεδόν η ίδια με πριν από 50 χρόνια".

Φυσικά όλοι θα πείτε... τι να κάνουμε αν δε κάνουμε τίποτα θα έρθει το τέλος..!
Και όμως εδώ έρχεται το σημείο να σας πει ο γιατρός τι πιθανότητες έχετε αν ΔΕΝ κάνετε κάποια τέτοια "θεραπεία". 
Και το βάζω σε εισαγωγικά όχι επειδή εγώ θεωρώ ότι δεν είναι θεραπεία ή κάτι τέτοιο, αλλά μόνο και μόνο επειδή και στις σημειώσεις του Τμήματος Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  που μιλάει για την ακτινοθεραπεία έχουν τη λέξη θεραπεία σε "".

Όλα ξεκίνησαν στις 7-3-1969, στο paper "A Report on Cancer" που παραδόθηκε στο ACS 11th Annual Science Writters Conference στη New Orleans, όπου ο καθηγητής Dr Hardin Jones από τα Πανεπιστήμια της Καλιφόρνιας Berkeley και Davis έκανε την εξής δήλωση η οποία δεν έχει αντικρουστεί ΠΟΤΕ! 
"Οι μελέτες μου απέδειξαν ότι οι καρκινοπαθείς που αρνούνται χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία, έχουν τετραπλάσια διάρκεια επιβίωσης συγκριτικά με τους ασθενείς που υποβάλλονται στις εν λόγω πρακτικές συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με καρκίνο του μαστού".
Το συμπέρασμα που έβγαλε ήταν:
"Εάν ένας καρκινοπαθής δεν υποβληθεί στις συμβατικές αντικαρκινικές αγωγές, η πρόγνωση είτε δεν αλλάζει είτε είναι καλύτερη".

Επίσης επισημαίνω ότι και πάλι η ακτινοθεραπεία έχει εξελιχθεί τεχνολογικά πάρα πολύ σε σχέση με την εποχή του Dr Hardin. Αλλά και πάλι δε δικαιολογώ την χημειοθεραπεία παρά μόνο για κάποιους συγκεκριμένους εστιακούς καρκίνους. 

Ο έμπειρος ογκολόγος Dr Charles Moertel, ειδικός στον καρκίνο του παχέος εντέρου από την ονομαστή κλινική Mayo του Rochester της Minnesota είπε το εξής:
"Οι πιο αποτελεσματικές αγωγές μας ενέχουν κίνδυνους, παρενέργειες και πρακτικά προβλήματα. Οι ασθενείς όχι μόνο πληρώνουν βαρύ τίμημα, αλλά ελάχιστοι από αυτούς βιώνουν μία παροδική περίοδο μη-πλήρους υποχώρησης του όγκου".
Ήταν όμως κατά της διακοπής της χημειοθεραπείας σαν ιατρική πρακτική κατά του καρκίνου. 
(New Eng J Med, 1978; 299: 1049-52)

"Οι περισσότεροι σε αυτή τη χώρα πεθαίνουν εξαιτίας της χημειοθεραπείας. Η χημειοθεραπεία ΔΕΝ θεραπεύει καρκίνο του στήθους, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου. Αυτό το γεγονός έχει αποδειχθεί εδώ και μία δεκαετία. Παρόλα αυτά οι γιατροί ακόμα χρησιμοποιούν τη μέθοδο της χημειοθεραπείας για αυτά τα είδη καρκίνων. Οι γυναίκες που πάσχουν από καρκίνο του μαστού πεθαίνουν πιο γρήγορα όταν υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία", σύμφωνα με τον Alan Levin M.D.
Επίσης έχει δώσει και μία συνέντευξη το 1993 στο περιοδικό Blazzing Tattles.
http://www.whale.to/a/levin.html

Έρευνα του τμήματος ακτινοθεραπευτικής ογκολογίας του αντικαρκινικού κέντρου του βορείου Σίντνεϊ της Αυστραλίας, "The Contribution of Cytotoxic Chemotherapy to 5-year Survival in Adult Malignancies". Clinical Oncology (2004) η οποία εξέτασε τη συνεισφορά της χημειοθεραπείας στην 5ετή επιβίωση ενηλίκων με 22 συνήθεις κακοήθεις καρκίνους, έδειξε ότι ήταν 2,3% στην Αυστραλία και 2,1% στις ΗΠΑ. (Προσοχή έχει και δεκαδικό...όχι 23% και 21%)... 

To 1990 ο γνωστός Επιδημιολόγος Dr Ulrich Abel από την ογκολογική κλινική του πανεπιστημίου της Heidelberg, έκανε την εκτενέστερη έρευνα όλων των εποχών για όλες τις μεγάλες κλινικές μελέτες για τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα. Χρειάστηκε πολλά χρόνια για να συλλέξει και να αξιολογήσει τα δεδομένα και έκανε την εξής αναφορά:

"Το ποσοστό επιτυχίας της χημειοθεραπείας είναι αποκρουστικό".

Επισημαίνει ότι παρόλο που δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας ούτε οι γιατροί ούτε οι ασθενείς είναι πρόθυμοι να την αποφύγουν. Η έρευνα βρίσκεται στις βιβλιογραφικές αναφορές στο τέλος του άρθρου.

Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο όπως λέει ο Dr Abel, τότε είναι φοβερό το ότι το 75% των Αμερικανών καρκινοπαθών υποβάλλεται σε χημειοθεραπεία!

Παρακάτω δίνω τα στατιστικά στοιχεία της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας 
"Global Cancer Facts & Figures"

http://www.cancer.org/acs/groups/content/@epidemiologysurveilance/documents/document/acspc-027766.pdf
http://www.cancer.org/Research/CancerFactsFigures/index

Ακόμα όμως και αυτές οι τόσο επίσημες και "αδιαμφισβήτητες" στατιστικές ίσως δεν είναι αυτό που φαίνονται. 
Και όμως υπάρχουν κάποιοι που τις αμφισβητούν! Ο Dr John Bailer στο New England Journal of Medicine sept/oct 1990 είπε: "Όταν οι κρατικοί λειτουργοί επικαλούνται τους αριθμούς των στατιστικών και ανακοινώνουν ότι κερδίζουμε τον πόλεμο ενάντια στον καρκίνο, κάνουν εσφαλμένη χρήση των ποσοστών επιβίωσης".

1. Οι στατιστικές αυτές παραλείπουν τους αφροαμερικάνους οι οποίοι εμφανίζουν τα περισσότερα κρούσματα καρκίνου σε σχέση με τις υπόλοιπες πληθυσμιακές ομάδες.
2. Δεν περιλαμβάνουν τους ασθενείς με καρκίνο των πνευμόνων, που είναι το συνηθέστερο αίτιο θανάτου από καρκίνο στους άντρες και δεύτερο συνηθέστερο στις γυναίκες.
3. Περιλαμβάνουν εκατομμύρια ανθρώπους με παθήσεις που δεν είναι απειλητικές για τη ζωή και είναι εύκολα ιάσιμες όπως οι εστιακοί καρκίνοι του τραχήλου, οι μη-μεταστατικοί καρκίνοι, οι καρκίνοι του δέρματος και το DCIS. Συμπεριλαμβάνονται και πολλές γυναίκες με ήπιους ή καλοήθεις όγκους που κατατάσσονται στους "θεραπευμένους".
4. Για να μεγιστοποιηθούν τα ποσοστά επιτυχίας χρησιμοποιούνται ακόμα και περιστατικά που ανευρίσκονται προκαρκινικά κύτταρα, τα οποία τις περισσότερες φορές δεν εξελίσσονται ποτέ σε καρκινικά.

Κάτι ακόμα "περίεργο" όσον αφορά τη θεραπεία του καρκίνου είναι το γεγονός ότι όλα τα στατιστικά δείχνουν την πενταετή επιβίωση του καρκινοπαθούς έπειτα από τη θεραπεία και όχι τη γενική επιβίωσή του.
Για παράδειγμα σύμφωνα με τα στατιστικά που έχουμε οι 5ετής επιβίωση γυναικών που διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού σε πολύ αρχικό στάδιο (οι πολύ "τυχερές" δηλαδή) είναι περίπου στο 84% στις ΗΠΑ.
Κανείς δε λέει αν αυτές οι γυναίκες μετά τα 5 χρόνια δεν εμφάνισαν νέο καρκίνο στο μαστό πάλι ή σε κάποιο άλλο σημείο παρόλο που η θεραπεία τους έγινε σε πολύ αρχικά στάδια (όπου μιλάμε για χειρουργική αφαίρεση του όγκου που δεν καταπονεί και τόσο το σώμα όπως οι ακτινοθεραπείες και οι χημειοθεραπείες)...
Και μιλάω για τα στατιστικά του καρκίνου του μαστού σε αρχικά στάδια και όχι σε μετέπειτα επειδή τα ποσοστά επιτυχίας τότε θα σας τρομοκρατήσουν...


Σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου Andrea Moritz "Cancer is not a disease",

"Oι καρκίνοι μπορεί να υποχωρήσουν από μόνοι τους είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, τόσο συχνό μάλιστα που δε μπορεί να οφείλεται σε θαύμα όπως πολλοί το χαρακτηρίζουν"! 

Προφανώς οφείλεται στην αλλαγή κάποιων κακών συνηθειών και επίλυση εσωτερικών προβλημάτων που ήταν στην πραγματικότητα τα αίτια του καρκίνου ίσως ακόμα και στην αποδοχή του θανάτου από κάποιους...

Ο καρκίνος του προστάτη, των πνευμόνων, του μαστού και του παχέος εντέρου αποτελούν το 50% των περιπτώσεων καρκίνου παγκοσμίως. Δυστυχώς τα ποσοστά των θανάτων από τον καρκίνο του μαστού για παράδειγμα δεν έχουν μειωθεί από το 1990 ενώ οι υπόλοιποι 3 τύποι καρκίνου φαίνεται να παρουσιάζουν μία μείωση σύμφωνα με (SEER Cancer Statistics Review (1975-2009)). 
Όμως μήπως, και αυτό είναι απορία, μήπως η μείωση που έχει παρατηρηθεί οφείλεται απλά στο γεγονός ότι οι καρκίνοι αυτοί μπορούν να εντοπιστούν σε πολύ αρχικά στάδια, τόσο αρχικά που μπορεί να φεύγαν έτσι κι αλλιώς από μόνοι τους; 
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=FFtQ-2GGHB8#!



Μία επίσης σημαντική παρατήρηση είναι ότι συνήθως (αν όχι πάντα) οι καρκινοπαθείς που πεθαίνουν εξαιτίας κάποιας αντικαρκινικής θεραπείας και όχι λόγω του καρκίνου, εμφανίζονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σαν να πέθαναν από τον ίδιο τον καρκίνο (Έχασε τη μάχη κατά του καρκίνου).

Το 1992 έγινε μία σουηδική έρευνα στο Journal of the American Medical Association, "High 10-year survival rate in patients with early, untreated prostatic cancer" που έγινε σε άντρες οι οποίοι δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία, έδειξε ότι από τους 223 άντρες που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο προστάτη σε αρχικά στάδια, μόνο οι 19 πέθαναν 10 χρόνια μετά τη διάγνωση.
Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι δεν έχει αποδειχθεί αν όντως οι αγωγές για τον καρκίνο του προστάτη κάνουν τα επίπεδα θνησιμότητας να μειωθούν.

Από την άλλη πλευρά, η προστατεκτομή ολική ή μερική έχει ως αποτέλεσμα τα μετέπειτα προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας, ακράτειας. Με λίγα λόγια οι άντρες αυτοί υφίστανται μία ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ μείωση στην ποιότητα της ζωής τους!

Οι πολύ ηλικιωμένοι πάλι, έχουν σχεδόν όλοι κάποιον καρκίνο, αλλά δεν υποβάλλονται σε θεραπεία επειδή έχει αποδειχθεί ότι τα οφέλη είναι αμελητέα μπροστά στα μειονεκτήματα των θεραπειών.  

Δημοσίευση για τη θνησιμότητα από τους καρκίνους από το 1970 μέχρι το 1997 σε ένα από τα εγκυρότερα ιατρικά περιοδικά, το The New England Journal of Medicine. 
Cancer Undefeated! 
Οι θάνατοι λόγω του καρκίνου όχι μόνο δεν έχουν μειωθεί αλλά έχουν αυξηθεί!
(τουλάχιστον μέχρι το 1997)...
http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJM199705293362206
"Ο πόλεμος ενάντια στον καρκίνο είναι μακριά από το τέλος. Η επίδραση των νέων θεραπειών για τον καρκίνο στη θνησιμότητα των ασθενών είναι άκρως απογοητευτική" είπε ο Dr John Bailar, chief της Επιδημιολογίας στο McGill University στο Montreal και πρώην εκδότης του Journal of the National Cancer Institute.

Οι διεθνώς αναγνωρισμένοι ερευνητές για την υγεία Robert Houston και Gary Null έκαναν την εξής δήλωση για τους λόγους που βρίσκονται πίσω από την αντικαρκινική στρατηγική της ιατρικής βιομηχανίας: "Η εύρεση θεραπείας για τον καρκίνο θα σήμαινε το τέλος των ερευνητικών προγραμμάτων, την απαξίωση ορισμένων ειδικοτήτων, το τέλος των ονείρων για προσωπική δόξα. Θα σήμαινε την κατάργηση των συνεισφορών σε όλα αυτά τα ιδρύματα που ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτα. (...). Θα αποτελούσε θανάσιμη απειλή για τις κλινικές, καθιστώντας άχρηστες τις δαπανηρές χειρουργικές, ακτινοθεραπευτικές και χημειοθεραπευτικές θεραπείες στις οποίες επενδύονται μεγάλα χρηματικά ποσά, εκπαίδευση και εξοπλισμός. (...). Οι άνθρωποι που έχουν συμφέροντα γύρω από τη βιομηχανία του καρκίνου δεν θέλουν καν να γίνονται έρευνες για νέες θεραπείες".

Μήπως αυτός είναι και ο λόγος που δε γίνονται έρευνες πάνω σε εναλλακτικές θεραπείες;
Αλλιώς γιατί η δυτική ιατρική δε προσπαθεί να βρει νέες μεθόδους και προτιμά κάτι σαν τη χημειοθεραπεία που αποδεδειγμένα δεν ωφελεί με εξαίρεση καρκίνους των όρχεων, λεμφώματος Hodgkin που φαίνεται να ευνοεί από 30-45%;
(The Contribution of Cytotoxic Chemotherapy to 5-year Survival in Adult Malignancies.)

Κάθε καρκινοπαθείς δυστυχώς έχει αξία κατά μέσο όρο 50.000$ για τον Αμερικανικό Ιατρικό Σύλλογο.
Κατά μέσο όρο η χημειοθεραπεία αποδίδει στους γιατρούς στις ΗΠΑ 300.000-1.000.000$ ετησίως. 
Οι γιατροί εισπράττουν πάνω από 375.000$ για κάθε ασθενή που υποβάλλεται σε αντικαρκινικές θεραπείες, και όλα αυτά σύμφωνα με τις στατιστικές του Αμερικανικού Υπουργείου Εμπορίου.
Όταν ένας ασθενής θεραπεύεται, οι γιατροί χάνουν μία φλέβα χρυσού!
...... ή μήπως δε θεωρείται τον άνθρωπο ικανό να κάνει τέτοιες θηριωδίες για τα λεφτά;;;

Κλείνοντας το ενημερωτικό αυτό άρθρο, πρέπει να τονίσω ότι αυτά που γράφονται εδώ γράφονται για να ενημερωθεί ο κόσμος για πράγματα που ποτέ δεν πρόκειται να μάθει στην τηλεόραση, ακόμα και στα ιατρικά βιβλία. Δεν εκφράζεται εδώ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ η άποψη ότι ένας καρκινοπαθής δεν πρέπει υποβληθεί σε κάποια θεραπεία (ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία), ούτε φυσικά να σας αγχώσω!!! 
Εξάλλου ανάλογα τον τύπο καρκίνου και το ιστορικό του ασθενή οι μέθοδοι αντιμετώπισης μπορεί να ποικίλουν.

Απλά θέλω να σας δείξω ότι ΜΟΝΟ ΜΕ την πρόληψη μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς! 
http://yourdailynutritionist.blogspot.com/2012/04/blog-post.html
Πρέπει τέλος να καταλαβαίνουμε ότι μόνο και μόνο επειδή όλες οι κακές μας συνήθειες δεν μας βλάπτουν άμεσα, δε σημαίνει ότι μπορούμε να τις συνεχίσουμε.
Τουλάχιστον αυτός που το κάνει να μην κατηγορεί το Θεό ή την κακή του τύχη για ότι του συμβεί... 

The ideal cancer treatment is prevention. The ideal path to prevention is harmony and balance in body, mind, emotions and spirit.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82 
http://www.maximumfitness.gr/arthra/diatrofi/05.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Cancer_cell
http://barrygroves.blogspot.com/2008/11/tumours-fuelled-by-lactic-acid.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Aerobic_respiration
http://www.thedoctorwithin.com/cancer/to-the-cancer-patient/ (!)
http://www.naturalmedicine.com/experts/tim-oshea/
http://cancertutor.com/ChemoSpill/deathbydoctoring4.htm
http://www.americanchinesemedicineassociation.org/Most%20Cancer%20Patients%20Die%20of%20Chemotherapy.htm
http://scientificliving.net/2010/06/18-reasons-why-conventional-cancer-treatment-is-insane/
http://www.medscape.com/viewarticle/551998
http://www.mnwelldir.org/docs/fraud/chemo.htm
http://www.holisticcancersolutions.com/efficacy_of_chemo.htm
http://www.webmd.com/cancer/brain-cancer/news/20090506/fda-oks-avastin-for-glioblastoma

John C. Bailar, M.D., Ph.D., and Heather L. Gornik, M.H.S. N Engl J Med 1997; 336:1569-1574 May 29, 1997

Walter Last, “The Ecologist”, Vol. 28, no. 2, March-April 1998

Hardin B. Jones, Ph.D. "A Report on Cancer", 1969

Allen Levin, MD, UCSF, “The Healing of Cancer”, Marcus Books, 1990

Tim O’Shea, “Chemotherapy – An Unproven Procedure”

Cancer: Why we’re still dying to know the truth”, Credence Publications, 2000

Philip Day, “Cancer: Why we’re still dying to know the truth”, Credence Publications, 2000

Moritz A. Cancer is not a disease.

Johansson JE, Adami HO, Andersson SO, Bergström R, Holmberg L, Krusemo UB. High 10-year survival rate in patients with early, untreated prostatic cancer. 1992 Apr 22-29;267(16):2191-6


Jane C. Weeks, M.D., Paul J. Catalano, Sc.D., Angel Cronin, M.S., Matthew D. Finkelman, Ph.D., Jennifer W. Mack, M.D., M.P.H., Nancy L. Keating, M.D., M.P.H., and Deborah Schrag, M.D., M.P.H. Patients' Expectations about Effects of Chemotherapy for Advanced Cancer
N Engl J Med 2012; 367:1616-1625 October 25, 2012
DOI: 10.1056/NEJMoa1204410


Oncologist. 2007;12:20-37

Edward G. Griffin World Without Cancer”, American Media Publications, 1996
Albert Braverman, MD, “Medical Oncology in the 90s”, Lancet, 1991, Vol. 337

Graeme Morgan, Robyn Ward, Michael Barton. The Contribution of Cytotoxic Chemotherapy to 5-year Survival in Adult Malignancies. Clinical Oncology (2004) 16: 549e560 doi:10.1016/j.clon.2004.06.007

U Abel. Chemotherapy of advanced epithelial cancer - a critical review. Biomedicine & Pharmacotherapy, Volume 46, Issue 10, Pages 439-452